1Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus. Domine, exaudi orationem meam; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua; exaudi me in tua justitia.
A psalm of David, when his son Absalom pursued him. Hear, O Lord, my prayer: give ear to my supplication in thy truth: hear me in thy justice.
Psalmo Davide, quando Absalom filio de illo perseque illo. Domino, exaudi oratione meo; aures percipe obsecratione meo in veritate tuo; exaudi me in tuo iustitia.
2Et non intres in judicium cum servo tuo, quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.
And enter not into judgment with thy servant: for in thy sight no man living shall be justified.
Et non intra in iudicio cum servo tuo, quia non omni in conspectu tuo vivente iustifica.
3Quia persecutus est inimicus animam meam; humiliavit in terra vitam meam; collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.
For the enemy hath persecuted my soul: he hath brought down my life to the earth. He hath made me to dwell in darkness as those that have been dead of old:
Quia perseque es inimico anima meo; humilia in terra vita meo; colloca me in obscuros, sicut mortuo de saeculo.
4Et anxiatus est super me spiritus meus; in me turbatum est cor meum.
And my spirit is in anguish within me: my heart within me is troubled.
Et anxia es super me spiritu meo; in me turba es corde meo.
5Memor fui dierum antiquorum; meditatus sum in omnibus operibus tuis: in factis manuum tuarum meditabar.
I remembered the days of old, I meditated on all thy works: I meditated upon the works of thy hands.
Memore es de dies antiquo; meditor es in omni operes tuo: in factos de manus tuo meditor.
6Expandi manus meas ad te; anima mea sicut terra sine aqua tibi.
I stretched forth my hands to thee: my soul is as earth without water unto thee.
Anima meo expande ad te; manus meo sicut terra sine aqua ad te.
7Velociter exaudi me, Domine; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.
Hear me speedily, O Lord: my spirit hath fainted away. Turn not away thy face from me, lest I be like unto them that go down into the pit.
Velociter exaudi me, Domino; spiritu meo defice. Non averba facie tuo ab me, et simili es descende in lacu.
8Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.
Cause me to hear thy mercy in the morning; for in thee have I hoped. Make the way known to me, wherein I should walk: for I have lifted up my soul to thee.
Auditate fac ad me mane misericordia tuo, quia in te spera. Nota fac ad me via in quo ambula, quia ad te leva anima meo.
9Eripe me de inimicis meis, Domine: ad te confugi.
Deliver me from my enemies, O Lord, to thee have I fled:
Eripe me de inimicos meo, Domino: ad te confuge.
10Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.
Teach me to do thy will, for thou art my God. Thy good spirit shall lead me into the right land:
Doce me facere voluntate tuo, quia Deo meo es te. Spiritu tuo bono deduce me in terra rege.
11Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me: in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,
for thy name's sake, O Lord, thou wilt quicken me in thy justice. Thou wilt bring my soul out of trouble:
Propter nomine tuo, Domino, vivifica me: in aequitate tuo, educe de tribulatione anima meo,
12et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.
And in thy mercy thou wilt destroy my enemies. And thou wilt cut off all them that afflict my soul: for I am thy servant.
Et in misericordia tuo disperde inimicos meo, et perde omni qui tribula anima meo, quia me servo tuo es.