Unus est, et secundum non habet, non filium, non fratrem, et tamen laborare non cessat, nec satiantur oculi ejus divitiis; nec recogitat, dicens: Cui laboro, et fraudo animam meam bonis? In hoc quoque vanitas est et afflictio pessima.
There is but one, and he hath not a second, no child, no brother, and yet he ceaseth not to labour, neither are his eyes satisfied with riches, neither doth he reflect, saying: For whom do I labour, and defraud my soul of good things? in this also is vanity, and a grievous vexation.
Uno es, et secundo non habe, non filio, non fratre, et tamen labora non cessa, nec oculos de illo satia divitias; nec recogita, dicente: ad que labora, et frauda anima meo bono? In hoc etiam vanitate es et afflictione pessima.